I. GİRİŞ
Seyahat ve yerleşme özgürlüğünden başlamak üzere konut hakkıyla birlikte barınma ve ikamet yeri seçimi de özel olarak anayasal güvence altındadır. Bireylerin konut hakkı güvenceye alınmadan, konut dokunulmazlığından, dengeli ve planlı bir kentleşmeden bahsedilemez.[1] Yerleşim hakkı ve devamında konut hakkı, insan haklarının en düşük eşiklerinden biri olarak nitelendirilebilir. Yerleşim hakkı beraberinde zorla boşaltma yasağını getirir, devamında konut hakkı planlı, dengeli ve yaşanabilir bir çevrede yerleşme imkanını sağlar. Anayasalar beraberinde ulusal ölçekte yerleşim özgürlüğü ile konut hakkının hukuksal sınırlarının çerçevesini çizerler.[2]
“Konut Hakkı – Anayasal Haklar Çerçevesinde Bir Değerlendirme” yazısını okumaya devam edin






